حكاية بدأت من سؤال بسيط

סיפור שהתחיל משאלה פשוטה

ما الذي يحتاجه الطفل في سنواته الثلاث الأولى؟ الجواب الذي بنينا عليه حكايات: يحتاج أن يشعر بأنه في بيته. لا مكان يُترك فيه حتى ينتهي دوام أهله، بل مكان ينتظره ويعرفه ويحبّه.

מה ילד צריך בשלוש שנות חייו הראשונות? התשובה שעליה בנינו את חכאיאת: הוא צריך להרגיש שהוא בבית. לא מקום שמשאירים בו ילד עד שההורים מסיימים לעבוד, אלא מקום שמחכה לו, מכיר אותו ואוהב אותו.

من هذا المنطلق تعمل حضانة حكايات في حي باب الدير في شفاعمرو، وتستقبل أطفالًا من عمر ثلاثة شهور حتى ثلاث سنوات، ضمن مجموعات صغيرة مقسّمة بحسب العمر، وبطاقم مؤهّل يعرف كل طفل باسمه وبعادته وبما يحبّ.

מתוך התפיסה הזו פועל מעון חכאיאת בשכונת באב אל-דיר בשפרעם, ומקבל ילדים מגיל שלושה חודשים ועד שלוש שנים, בקבוצות קטנות לפי גיל, עם צוות מוסמך שמכיר כל ילד בשמו, בהרגליו ובמה שהוא אוהב.

نحن لا نَعِد الأهل بأننا سنحلّ محلّهم، فهذا ما لا يقدر عليه أحد. نَعِدهم بأن الساعات التي يقضيها طفلهم بعيدًا عنهم ستكون ساعات دافئة، آمنة، ومليئة بما يبني شخصيته.

אנחנו לא מבטיחים להורים שנחליף אותם, כי לזה איש אינו מסוגל. אנחנו מבטיחים שהשעות שילדם מבלה הרחק מהם יהיו שעות חמות, בטוחות ומלאות במה שבונה את אישיותו.